Kalça kireçlenmesi
Kalça kireçlenmesi (osteoartrit), eklem kıkırdağının zamanla aşınmasıdır. En sık kasıkta ağrı, sabah sertliği ve hareket kısıtlılığı yapar; ilerledikçe ağrı dinlenirken ve geceleri de hissedilebilir. Tedavinin temeli egzersiz ve gerekiyorsa kilo yönetimidir; ileri evrede protez cerrahisi gündeme gelebilir. Ayrıntılar için Kalça kireçlenmesi ve Kalça protezi sayfalarına bakabilirsiniz.
Femoroasetabular sıkışma (FAİ) ve labrum yırtığı
Femur başında veya eklem yuvasının kenarında fazladan kemik oluşması, hareket sırasında kemiklerin birbirine sürtmesine yol açar. Bu sürtünme labrum ve kıkırdak hasarına, zamanla kireçlenmeye neden olabilir. Daha çok kasıkta, dönme ve çömelme hareketlerinde ağrı yapar. Ameliyatsız tedavi yetersiz kaldığında çoğu olguda tedavi artroskopik olarak (kamerayla yapılan kapalı ameliyatla) yapılır; bkz. Kalça artroskopisi.
Kalça dış yan ağrısı (trokanterik bursit, gluteal tendinopati)
Kalçanın dış yanındaki ağrı için büyük trokanter ağrı sendromu adı kullanılır. Bursit (kemik çıkıntısı üzerindeki sıvı kesesinin iltihabı) olarak da bilinen bu tabloda ana neden çoğunlukla kalça kaslarının tendonlarıdır; tek başına bursit nadirdir. Kadınlarda daha sık görülür ve en sık 40-60 yaş arasında ortaya çıkar. Ağrı o tarafa yatınca, sandalyeden kalkarken, uzun yürüyüşte ve merdivende artar; gece ağrısı sıktır.
İlk basamak fizyoterapidir: tendona binen yükü azaltan günlük düzenlemeler (bacak bacak üstüne atmamak, ayakta dururken kalçayı yana kırmamak, yan yatarken dizler arasına yastık koymak) ve kalça kaslarını güçlendiren bir egzersiz programı. Programın en az 12 hafta sürdürülmesi önerilir; kişilerin yaklaşık üçte ikisinde belirtiler bir yıl içinde geçer. Kortizon (kortikosteroid) enjeksiyonu kısa süreli rahatlama sağlayabilir, ancak tendon sağlığını olumsuz etkileyebileceği için genellikle önce fizyoterapi önerilir. Cerrahi, fizyoterapiye yanıt vermeyen tendon yırtıkları gibi az sayıda durumda düşünülür.
Avasküler nekroz (osteonekroz)
Avasküler nekrozda femur başının kanlanması bozulur, kemik dokusu ölür ve zamanla çöker. Kalça çıkığı veya kırığı gibi yaralanmalar, uzun süreli kortizon kullanımı ve uzun süreli ağır alkol kullanımı başlıca risk etkenleridir; orak hücre hastalığı, lupus ve pıhtılaşma bozuklukları gibi bazı hastalıklar da riski artırır. Çoğu zaman iki kalça birden etkilenir; 40-65 yaş arasında ve erkeklerde daha sık görülür.
İlk belirti genellikle kasıkta veya kalçada künt, zonklayıcı ağrıdır; zamanla ayakta durmak ve bacağa yük vermek zorlaşır. Erken tedavi daha iyi sonuçlarla ilişkilidir. Femur başı çökmeden önce kor dekompresyon gibi kalçayı koruyan işlemler, çökme sonrasında ise genellikle total kalça protezi düşünülür.
Kalça kırıkları
Kalça kırıklarının çoğu, kemik erimesi (osteoporoz) olan ileri yaştaki kişilerde basit düşmelerle olur; gençlerde ise yüksek enerjili yaralanmalarla görülür. Kasık ve uylukta şiddetli ağrı, ayağa kalkamama ve bacağın kısa ve dışa dönük görünmesi tipiktir. Yerinden oynamamış bazı kırıklarda ağrı daha az olabilir ve kişi bir miktar yürüyebilir; bu nedenle düşme sonrası geçmeyen kalça ağrısı değerlendirilmelidir.
Kalça kırıklarının çoğu cerrahi tedavi gerektirir. Kılavuzlar ameliyatın hastaneye başvurulan gün ya da ertesi gün yapılmasını önerir. Kırığın tipine göre vida, çivi veya plakla tespit, yarım protez (hemiartroplasti) ya da total kalça protezi uygulanır. Bazı kişiler eski hareketliliğine tam dönemeyebilir ve baston, yürüteç veya bakım desteğine ihtiyaç duyabilir. Kalça kırığı geçiren 50 yaş üstü kişilerde kemik sağlığının da değerlendirilmesi önerilir.